Schron dla generała.
Projekt ten jest tajny do dnia dzisiejszego. Tunel o średnicy 4 metrów miał chronić 40 tyś. rządowych linii telefonicznych i telegraficznych, łączących Londyn z siecią międzynarodową. Prace rozpoczęto pod koniec 1939 r. Poza kablami tunel kryl pomieszczenia operatorów telekomunikacyjnych i inżynierów. Jednak tunel trzeba było połączyć z siecią międzynarodową. Zastosowano do tego podziemną siec metra, która teraz chroniła łączność ze światem zewnętrznym. Dostęp przewodom komunikacyjnym do Centrali Faradaya zapewniał specjalny szyb, ale i centrala była zagrożona, więc zaplanowano budowę bunkra na powierzchni, chroniący budynek przed bombami. Zbudowany bunkier mógł wytrzymać wielomiesięczny atak i tym samym zapewniał łączność z siecią międzynarodową. Bunkier i sieć tuneli zapewniły Churchillowi stalą łacność. Pod centrum miasta zbudowano najgłębszy i zupełnie nowy schron dla generała Aisenhauera. Tunele te mogły pomieścić 8 tyś. ludzi. W tunelach położono kable komunikacyjne dla utrzymania łączności. Dzięki wielkiemu kompleksowi tuneli alianci mogli opracowywać odpowiednie strategie i tym sposobem pokonać agresora.
Podziemne miasto .