Bitwa o Anglię.
Latem temu państwu groziło wielkie niebezpieczeństwo. Brytyjczycy byli pewni niemieckiej inwazji lotniczej. Dzięki francuskim lotniskom, położonym 30 km od wybrzeży Anglii, myśliwce i bombowce niemieckie mogły atakować Londyn. Celem Niemiec stało się lotnictwo, które, aby przetrwać, musiało zejść pod ziemię. Burzące niemieckie bomby wobec podziemnych schronów były bezsilne. Do ich niszczenia Niemcy wykorzystywali Inną broń. Rozwiązaniem było ukrycie schronu głębiej. Uxbridge był jednym z nowych tajnych schronów, odpornych na niemieckie bomby. Latem 1940 r. decydowały się tam losy Wielkiej Brytanii. Dla zwiększenia bezpieczeństwa, strop wzmocniono dwumetrową płytą z żelazobetonu. Po zbudowaniu dwóch wejść, schron zasypano, przez co właściwie jest niewidoczny. Składa się z 40 pomieszczeń na 2 poziomach i jest całkowicie samowystarczalny. Na nadlatujące niemieckie samoloty we wrześniu 1940 r. centrala w Uxbridge postawiła wszystko na jedną kartę. W walkach uczestniczyły wszystkie brytyjskie samoloty. Był to punkt kulminacyjny bitwy o Anglię.
Podziemne miasto .